Ar falc’herien (Arvorig)

Oberennoù damheñvel pe handelvoù all zo ivez, gwelout Ar falc’herien.

Arvorig, 1913  (p. 197)



AR FALC’HERIEN


Ar skridoù-sonerezh zo diweredekaet evit poent.



Kerkent ha goulou-de,
Me ’glev ar falc’herien :

diou wech

O youc’hadennou seder,
A diston er maeziou,
Ken a dregern er pellder
Ekleo an traouiennou.

Heol nerzus mezeven
’N eus sec’het an trevad,
Ar prajou, ’vel ar mor bras,
Hinjet gant an ezen,
A led dindan an oabl glas
O gwagennou melen…

Laouig, ar mevel bras,
A voulc’h an troc’h kentan,
Hag ar filc’hier didrue
A diskarr ar bleuniou,
En eur vernian a goste,
Ar foen e restennou.

Pegen kaer eo gwelet
Falc’hadegou Kerne,
Pa vez renket, leun a lorc’h,
Beteg ugent pôtr mat,
O kas gante beb a droc’h
A bemzek botezad !

Sellet-ê, kreiz ar prad,
Dêvet gant an heol tom,
Ar c’houezadur a ziver
’Vel eur c’hlizenn bervet ;
Ar « maout » a vez gwerzet ker,
En bro ar vretoned.

Mar deo kalet ar boan,
An enor a vo bras…
Arôk bepred ha buhan,
Lemet ervad, pôtred !
Na glevet ket war an tân,
Trouz an uou fritet !

Micher al labourer
A zo tenn ha poanius,
Mes e spered dibreder,
’Vel evnig ar c’hoajou,
A zo dilu ha seder
Pell diouz fank ar c’hêriou.

Poaniet a galon vad,
Falc’herien Breiz Izel,
Ha pa deuy tôl an ankou
Da derri ho chaden,
Henvel ouz bleun ho prajou,
C’houi a varvo laouen.

Koulmig Arvor.