Pajenn:Jezegou - E korn an oaled, 1923.djvu/186

Adlennet eo bet ar bajenn-mañ
Fantik



A roue zistroas da gounta d’e vamm ar pez oa digouezet. Mez, en despet da ze, ne ehane da lavaret :

Ar c’habiten-ze a lintr evel an erc’h,
E lagad hag e vouez ’zo gwerc’h,
Hennez, sur, ’rank beza eur verc’h.



— Mad, eme ar vamm, gra c’hoaz eun esa all. Lavar d’ezan mond d’en em walc’hi ganez kevret d’ar poull-bras. Ma nac’h mond e kredfen awalc’h e ve eur verc’h.

A roue a ya d’ar c’haloup da gaout ar c’habiten hag a lavar d’ezan : « An amzer ’zo tom ; dond a rez da neûn, d’ar poull-bras ? »

— Warc’hoaz, eme Fantik, nan hirio : n’em eus ket amzer.

Met, kerkent, e karg eur zoudard da gas d’he zad eul lizer hag a lavar d’ezan : « Va zad ker, skrivit, dioc’h-tu, d’in, da lavaret oc’h klanv da vervel hag e rankan mont d’ar gear. »



D’an deiz warlerc’h, e mare ar c’hreiz-deiz, ar roue a c’hede Fantik war bord ar poull.

— 185 —